0004

⬢⬢⬢

ตอนที่ 4 ห้าแมลงฟ้าดิน

“ไปตายเสียเถิด!”

เทพมารที่มีปีกงอกออกมาจากสีข้างและมีรูปร่างคล้ายพยัคฆ์ยักษ์ตนนี้ ทันทีที่มาถึงก็แสดงทักษะสังหารเพื่อปลิดชีพในคราเดียว ดวงตาที่สามบนหว่างคิ้วแยกออก พลันทอแสงแห่งกฎต้นกำเนิดสีเขียวออกมาสายหนึ่ง ลึกซึ้งและกว้างใหญ่ไพศาล เปี่ยมด้วยเจตนารมณ์อันกว้างไพศาลโบราณกาลและคมกริบไร้ที่เปรียบ พุ่งกระแทกเข้าใส่ลู่ยวี่อย่างรุนแรง

“บังอาจ! เจ้าคือเทพมารแห่งวายุรึ? มหามรรคแห่งการสังหาร!” ในเวลานั้นเอง ลู่ยวี่ผู้กำลังปิดตาหยั่งรู้อยู่ก็ลืมตาขึ้นในที่สุด ส่งเสียงคำรามกึกก้องจนความโกลาหลทั้งผืนสั่นสะเทือน ปราณแห่งความโกลาหลหมุนวนปั่นป่วนไม่หยุด ลำแสงแห่งกฎต้นกำเนิดสีโลหิตที่ลึกซึ้งเร้นลับสองสายพุ่งทะยานออกมาจากดวงตาทั้งสองของเขาเช่นกัน เปี่ยมด้วยกลิ่นอายความโบราณกาล พุ่งเข้าปะทะกับแสงแห่งกฎต้นกำเนิดสีเขียวของเทพมารพยัคฆ์ยักษ์อย่างรุนแรง

“ครืน!”