กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 321 ไปทำอาหารกลางแจ้งกัน
“อาจารย์ลู่ รอเดี๋ยวครับ ผมขอโทรศัพท์สักครู่” จงเหว่ยพยักหน้าให้ลู่เหย่ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา
เพียงครู่เดียว...
“ใช่ครับ เรื่องราวก็ประมาณนี้แหละ...”
“ครับ ลุงจาง คุณช่วยจัดการเรื่องนี้หน่อย”
“เป็นเพื่อนของผมเอง...”
จงเหว่ยพูดเพียงไม่กี่คำก็วางสาย ตำรวจหลายนายต่างถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
โชคดีแล้ว โชคดีแล้วที่เขาไม่ลงอารมณ์กับพวกตน ไม่อย่างนั้นพวกตนคงต้องรับแรงกดดันจากทั้งสองทางแน่
ต้องรับแรงกดดันจากทั้งหัวและท้าย ยอมใจเลย
“อาจารย์ลู่ วางใจเถอะครับ คำขอแบบนี้มันไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย” จงเหว่ยกล่าวปลอบใจลู่เหย่