Chapter 0289

ตอนที่ 289 ความหิวโหยจนน้ำตาไหล

ลู่เหย่นึกขึ้นได้ว่าพวกเขายังไม่ได้ตอบคำถามนี้ จึงถามออกไปในตอนนั้น

ถือโอกาสช่วงที่อาหารยังไม่ถูกยกมาเสิร์ฟอย่างเป็นทางการ จึงเอ่ยถามขึ้นมาคำหนึ่ง

จงเหว่ยกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ท่าทีผ่อนคลาย “อ้อ คืออย่างนี้ครับ พวกเรามาจากเมืองหลวง เดินทางหลายพันกิโลเมตร นั่งเครื่องบินมาสิบกว่าชั่วโมง”

“อ้อ มาจากเมืองหลวงกันหมดเลยเหรอครับ? ไกลเหมือนกันนะ!” ลู่เหย่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ไม่นึกว่าคนเหล่านี้จะมาจากเมืองหลวง