กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 238 ดูเหมือนสิ่งที่ต้องการจะไม่ใช่เรื่องเล็ก
“จริงด้วย ลู่เหย่ล่ะ มีใครรีบไปตามเขามาหน่อยสิ ผู้นำมาหาเขา!” ลู่ต้าหยิ่วรีบกล่าว
ทว่าถูกหลินโหย่วเหวยห้ามไว้ “ผู้ใหญ่บ้านอาวุโส ไม่ต้องครับ ไม่ต้อง เราไปหาเขาเองดีกว่า”
เมื่อมีเรื่องต้องขอร้องผู้อื่น ก็ต้องแสดงท่าทีของการขอร้องออกมา หากมาขอร้องแต่ยังทำน้ำเสียงสูงส่งแบบนั้น เรื่องนี้คงไม่มีทางสำเร็จแน่
“เอ่อ... ก็ดีครับ ก็ดี” ลู่ต้าหยิ่วได้ยินคำนี้ก็เข้าใจทันทีด้วยความเก๋าเกมว่า ผู้นำเหล่านี้คงมีเรื่องต้องขอร้องลู่เหย่
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาจึงไม่ได้พูดทัดทานอะไรอีก “งั้นเราไปกันเถอะครับ”
เมื่อพวกเขามาถึงลานบ้านของลู่เหย่ กลับพบว่าประตูรั้วปิดสนิท รถสามล้อที่หน้าประตูหายไปอย่างไร้ร่องรอย