กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 228 ฉันเป็นคนเข้าสู่ระบบมาโดยตลอด
เซียวเหวินคั่วเห็นดังนั้นก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง “ฉันไม่รู้ว่าต้องอยู่ในสภาพแวดล้อมแบบไหน ถึงทำให้บุคลิกและค่านิยมสามประการของคุณบิดเบี้ยวได้ขนาดนี้”
“ช่วงวัยที่กำลังรุ่งโรจน์แท้ ๆ ทำไมถึงต้องทำเรื่องแบบนี้ด้วย?
คุณมีอนาคตที่สดใส มีหนทางที่ไร้ขีดจำกัดรออยู่ชัด ๆ คุณยังอายุน้อยแท้ ๆ ทำไมถึงต้องเดินเข้าสู่เส้นทางอาชญากรรมแบบนี้?”
เซียวเหวินคั่วไม่รู้ว่าลู่เหย่ต้องการจะทำอะไร แต่เขามีวิธีทำให้ลู่เหย่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก พูดไม่ออกบอกไม่ถูก
นั่นก็คือการใช้การตีกรอบทางศีลธรรมและวิชาการสั่งสอน
ขอแค่เขารักษาท่าทีนี้ไว้ ก็จะสามารถควบคุมลู่เหย่ได้ ทำให้ไม่ว่าเขาจะพูดอะไร คนอื่นก็จะไม่เชื่อเขา