กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย เจินจู
ตอนที่ 152 ความรู้สึกแบบนี้... มันสะใจจริง ๆ
ตอนนี้เขาดีใจมาก ตลอดหลายสิบปีที่เขาพยายามพัฒนาหมู่บ้านมากับมือกลับไม่ประสบความสำเร็จ แต่หลานชายคนโตของเขากลับทำได้
นี่จะไม่ใช่การสืบทอดมรดกรูปแบบหนึ่งได้อย่างไรกัน
“วันนี้เป็นวันมงคลยิ่งของหมู่บ้านหงเย่และหมู่บ้านใบไม้เขียวเราทั้งสองหมู่บ้าน!”
“นับจากวันนี้เป็นต้นไป หมู่บ้านเราทั้งสองก็ไม่ต้องถูกใครดูถูกเหยียดหยามอีกต่อไป เรามีอุตสาหกรรมเป็นของตัวเองแล้ว”
“ความมั่งคั่งและการพัฒนาของหมู่บ้านเริ่มขึ้นในวันนี้! ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคนคนหนึ่ง!”
สิ้นเสียงของลู่ต้าหยิ่ว ฉินต้าห่ายผู้ใหญ่บ้านหมู่บ้านใบไม้เขียวก็ลุกขึ้นยืนเช่นกัน พร้อมกับกล่าวสุนทรพจน์อันน่าประทับใจ