Chapter 0097

ตอนที่ 97 กลิ่นอายความหอมฟุ้งตลอดทาง

ลู่เหย่ไม่ได้เก็บหมูป่าสิบกว่าตัวเอาไว้ในหมู่บ้านทั้งหมด เนื้อหมูจำนวนมากขนาดนี้ ในหมู่บ้านมีเพียงคนแก่ไม่กี่สิบคน บวกกับเขาที่เป็นคนหนุ่มอีกคน จะกินกันหมดได้อย่างไร?

ดังนั้นลู่เหย่จึงขี่รถสามล้อคันเดียวของหมู่บ้าน เตรียมจะไปที่เมืองเพื่อขายเนื้อหมูป่าเหล่านี้ทั้งหมด

“ไม่ใช่สิ พวกคุณมองผมทำไม?” ลู่เหย่เพิ่งจะขึ้นรถก็สัมผัสได้ถึงสายตาที่น่าสงสารหลายคู่ที่มองมาทางเขา

ลู่เหย่หันกลับไปอย่างจนใจ เผชิญหน้ากับสายตาที่น่าสงสารของหลิวเทียนเซียนและพั่งตี๋รวมถึงคนอื่น ๆ

“พาฉันไปด้วยได้ไหม” หลิวเทียนเซียนยกมือขึ้นเป็นคนแรก