Chapter 0047

ตอนที่ 47 ลู่เหย่คนนี้ช่างอัจฉริยะจริง ๆ

ทว่าต่อให้ลู่ต้าหยิ่วจะมีความไม่พอใจมากเพียงใด ก็ไม่อาจเทียบได้กับความรู้สึกยินดีเล็ก ๆ ในใจของเขา หลายปีมานี้ไม่เคยมีครั้งไหนที่เขารู้สึกกระปรี้กระเปร่าและหนุ่มแน่นเหมือนเมื่อคืนมาก่อน

ดังนั้นลู่ต้าหยิ่วจึงไม่ได้ต่อว่าลู่เหย่ แถมยังเตรียมตัวว่าจะไปขอร่วมกินอาหารที่บ้านลู่เหย่บ่อย ๆ อีกด้วย

“ลุงครับ แหะ ๆ ๆ!” ลู่เหย่ออดอ้อนแล้วถูไถไปนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามลุง

ลู่ต้าหยิ่วถลึงตามองลู่เหย่อย่างไม่สบอารมณ์ “เจ้าเด็กเหลือขอ แกมีแผนการดี ๆ อะไรก็รีบพูดมา!”