Chapter 0030

ตอนที่ 30 การเผยแพร่ปักษีรำพึง

แขกรับเชิญทุกคนต่างมีสีหน้าขมขื่น เดิมทีพวกเขาก็ยังพอจะกินอาหารลง หากว่าพวกเขาไม่เคยได้ลิ้มรสอาหารที่ลู่เหย่ทำมาก่อน

เดิมทีพวกเขาก็สามารถทนต่อความมืดมิดได้ หากว่าพวกเขาไม่เคยได้เห็นแสงสว่างมาก่อน

ทว่าเมื่อพวกเขาได้กลิ่นหอมของอาหารที่โชยมาจากบ้านข้าง ๆ แล้วหันกลับมานึกถึงอาหารหมูที่ตนกำลังจะทำในอีกไม่ช้า ก็รู้สึกจืดชืดไร้รสชาติขึ้นมาทันที

โลกนี้พินาศไปเสียเถอะ!

ไป๋ลู่กลอกตาไปมาพลางผุดไอเดียขึ้นมาได้ จึงหันไปพูดกับหลิวเทียนเซียนว่า “เชี่ยนเชี่ยน เราลองไปขอร่วมกินอาหารบ้านนั้นต่อดีไหม”

หลิวเทียนเซียนขมวดคิ้วสวย (ภาพเซียนหญิงขมวดคิ้ว) แล้วปฏิเสธทันที “ไม่ได้หรอก ตอนเที่ยงก็กินข้าวบ้านเขาไปแล้ว ขืนไปรบกวนอีก เขาอาจจะถือสาเอาได้”