เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 830 สองวีรบุรุษหลั่งเลือดรุ่นเก๋า
หลิงอู่หันกลับไปมองจุดที่เย่หลีซ่านกับอู่กานหายลับไปอีกครั้ง ก่อนจะลากชายกระโปรงเจ็ดสีมุ่งหน้ากลับไปยังสำนักว่านเฉิน
หลังจากหลิงอู่กลับถึงสำนักว่านเฉิน นางก็เลือกที่จะปิดด่านบำเพ็ญทันที การปิดด่านครั้งนี้มีเป้าหมายเพื่อทะลวงสู่ขั้นเทพแท้โดยตรง
ในหุบเขาอันเงียบสงบซึ่งอยู่ห่างออกไปหลายร้อยลี้ ที่นี่คือรังลับในช่วงนี้ของเย่หลีซ่านและอู่กาน มีความมิดชิดอย่างยิ่ง
“เสี่ยวเย่ เจ้าคงไม่ได้ไปถูกตาต้องใจแม่นางคนนั้นเข้าจริง ๆ หรอกนะ?”
อู่กานมองเย่หลีซ่านด้วยความประหลาดใจ ด้วยสายตาของเขา ย่อมดูออกว่าในจังหวะสุดท้ายเป็นเย่หลีซ่านที่ยอมละทิ้งการโจมตี มิฉะนั้นหลิงอู่คงตายไปแล้ว นี่ไม่ใช่วิสัยของเย่หลีซ่านเลยแม้แต่น้อย เย่หลีซ่านผู้มีสมญาเทพสังหาร ลงมือคราใดต้องปลิดชีพ ไม่เคยใจอ่อนเลยสักครั้ง แต่วันนี้กลับมีเมตตาปล่อยศัตรูไป ทำให้อู่กานรู้สึกราวกับดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันตก
“เจ้าอย่าพูดจาเพ้อเจ้อ เจ้าไม่เห็นหรือว่าจังหวะสุดท้ายนางราวกับคนวิญญาณหลุดออกจากร่าง ไม่คิดจะขัดขืนแม้แต่น้อย หากข้าสังหารนางไปเช่นนั้น มิใช่ฉวยโอกาสซ้ำเติมคนตอนเพลี่ยงพล้ำ ทำให้ชื่อเสียงของเย่หลีซ่านผู้นี้ต้องมัวหมองหรอกหรือ”