เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 735 ศึกบางศึก เมื่อก้าวเข้ามาแล้วก็หันหลังกลับไม่ได้
“ต่อกรกับแดนศักดิ์สิทธิ์? น้ำหน้าอย่างเจ้าน่ะหรือ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินมู่ มุมปากของตู๋กูปู้ป้ายก็ผุดรอยยิ้มจาง ๆ ขึ้นมา รอยยิ้มนั้นไม่ได้แฝงการเยาะเย้ย ทว่าเห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกว่าสิ่งที่หลินมู่พูดช่างน่าขันสิ้นดี
เขาไม่คิดจะเอ่ยปากถามด้วยซ้ำว่าเหตุใดหลินมู่จึงต้องต่อกรกับแดนศักดิ์สิทธิ์ สำหรับเขาแล้ว สาเหตุเหล่านั้นล้วนไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือ คำพูดนี้หลุดออกมาจากปากของจักรพรรดิยุทธ์ผู้หนึ่ง ย่อมเป็นเรื่องล้อเล่นไร้สาระตั้งแต่แรกแล้ว
“ท่านดูถูกข้าหรือ?”
หลินมู่ยิ้มอย่างเรียบเฉย ปฏิกิริยาของตู๋กูปู้ป้ายล้วนอยู่ในการคาดหมายของเขาอยู่แล้ว
“ข้านึกไม่ออกจริง ๆ ว่ามีเหตุผลอันใดที่ต้องมองเจ้าให้อยู่ในสายตา”
ตู๋กูปู้ป้ายส่ายหน้า พลางเอ่ยออกมาอย่างตรงไปตรงมา
“ตู๋กูปู้ป้าย เจ้าย่อมคิดว่าตนเองเปี่ยมพรสวรรค์เลิศล้ำ เกรียงไกรทั่วหล้า หยิ่งทะนงไปชั่วชีวิต ซึ่งข้าก็เข้าใจได้ ทว่าเจ้าไม่มีคุณสมบัติพอจะมาดูถูกข้า”
ขณะที่หลินมู่เอ่ย กลิ่นอายพลังพลันสะเทือนเลื่อนลั่น ทั่วร่างแผ่ซ่านไอพลังอันกล้าแกร่ง จุดชีพจรยุทธ์หนึ่งร้อยสามสิบสี่จุดเริ่มสั่นสะเทือน พลังยุทธ์ราวกับมหาสมุทรซัดสาดทะลักออกจากร่าง ก่อกำเนิดเป็นสายลมพายุอันทรงพลังระลอกแล้วระลอกเล่า พัดวนเวียนอยู่ภายในห้วงมิติ