เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 725 ข้าเป็นคนฆ่าพยัคฆ์ขาว
ผืนฟ้าฟากหนึ่งแตกกระจายออกทันที สีทองเข้าย้อมพื้นที่แห่งนี้อีกครั้ง หลิวเซี่ยนรู้สึกราวกับร่างทั้งร่างกำลังจะฉีกขาด เขาถูกไอพลังหยางอันกล้าแกร่งกระแทกจนกระเด็นลอยออกไปไกลถึงร้อยจั้ง พร้อมกับกระอักเลือดคำโตออกมาติดต่อกันถึงสามครั้ง
“เป็นไปได้อย่างไร? นี่มันเป็นไปไม่ได้!”
หลิวเซี่ยนใบหน้าซีดเผือดราวกับคนตายจนถึงกับตะลึงงันไป ผลลัพธ์เช่นนี้ยากที่เขาจะยอมรับได้จริง ๆ ตัวเขาผู้เป็นถึงกึ่งก้าวราชันมนุษย์ กลับต้องมาพ่ายแพ้ให้แก่จักรพรรดิยุทธ์ผู้หนึ่ง นี่มันคือความอัปยศอดสูอย่างยิ่งยวด
นอกจากความอัปยศแล้ว ในใจของหลิวเซี่ยนยังตกตะลึงจนยากจะบรรยาย เขาไม่อาจจินตนาการได้เลยว่า คนที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังเป็นเพียงจักรพรรดิยุทธ์ขั้นต้น ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน จะเลื่อนขึ้นมาถึงระดับจักรพรรดิยุทธ์ขั้นสูงสุด ทั้งยังมีพลังฝีมือที่เอาชนะกึ่งก้าวราชันมนุษย์ได้ นี่มันเรื่องบ้าบออันใดกัน ต่อให้เป็นพวกสัตว์ประหลาดสะท้านภพที่ซ่อนตัวอยู่ในแดนศักดิ์สิทธิ์ ก็คงไม่อาจวิปริตเหนือมนุษย์ได้ถึงขนาดนี้กระมัง