เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 715 สมบัติพวกนี้ข้าเหมาหมดแล้ว
เสียงกรีดร้องโหยหวน เสียงคำรามกึกก้อง เสียงระเบิดจากการต่อสู้ เสียงโลหิตที่รินไหล และเสียงอึกทึกครึกโครมอันเกิดจากมหาวิชากลืนกิน ล้วนตลบอบอวลไปทั่วสนามรบแห่งนี้
การต่อสู้อันนองเลือดนั้นโหดเหี้ยมและไร้ความปรานี อสูรมิติผู้เหี้ยมโหดฉีกกระชากร่างของมนุษย์อย่างไม่ปรานี สมบัติวิญญาณและวิทยายุทธ์อันดุดันก็ทำลายล้างพวกอสูรมิติที่แข็งแกร่งอย่างไม่ปรานีเช่นกัน
ทว่าสิ่งที่ไร้ความปรานียิ่งกว่าคือมหาวิชากลืนกิน ซึ่งเปรียบประดุจหลุมดำแห่งฟ้าดินที่พร้อมจะกลืนกินทุกสรรพสิ่ง ไม่มีสิ่งใดที่มันกลืนกินไม่ได้
ตูม……
ฟ้าดินสะเทือนเลื่อนลั่น อสูรมิติรุ่นแล้วรุ่นเล่าถูกหลินมู่กลืนกินเข้าไป ราวกับคนกินจุที่กำลังสวาปามกุ้งฝอย มีมากเท่าใดก็ไม่มีวันอิ่ม
ผู้คนมากมายต่างพากันตกตะลึง สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่ชายหนุ่มชุดขาวผู้นั้น ร่างกายที่ไม่ได้กำยำล่ำสันเท่าใดนักกลับลึกล้ำราวกับมหาสมุทร ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่าความจุและขีดจำกัดในการรองรับของเขาจะสูงส่งถึงเพียงนี้ ช่างกลืนกินเก่งกาจเกินไปแล้ว อสูรมิตินับหมื่นตัวนอกจากจะไม่ทำให้ร่างของเขาระเบิดออก ยังกลับช่วยโหมกระพือความโอหังกำแหงของเขาให้ยิ่งพวยพุ่งขึ้นไปอีก