เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 711 ปราสาทโบราณ
หลินมู่ตบบ่าของหานยวี่เฟิง หลังคบหากันมานาน นิสัยใจคอของอีกฝ่ายไม่มีอะไรต้องติติง นับเป็นคนประเภทเดียวกับหลินมู่ ผ่านเรื่องราวมามากมายเพียงนี้ หานยวี่เฟิงนับเป็นพวกเดียวกันได้อย่างแท้จริง แม้แต่ความลับของตน หลินมู่ก็ไม่กลัวว่าหานยวี่เฟิงจะล่วงรู้ เพียงแต่ฐานะที่แท้จริงของตนยังไม่อาจเอ่ยออกมาตรง ๆ ได้
ความจริงแล้ว หานยวี่เฟิงเริ่มสงสัยในตัวตนที่แท้จริงของหลินมู่อยู่บ้างแล้ว อัจฉริยะระดับนี้ไม่มีทางไร้ชื่อเสียงเรียงนามมาก่อน ทว่าในเมื่อหลินมู่ไม่พูด เขาก็จะไม่เอ่ยปากถาม หานยวี่เฟิงรู้เพียงว่าคนตรงหน้าคือสหายที่ดี คือผู้มีพระคุณช่วยชีวิต เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว
"พี่หาน เรื่องสังหารพยัคฆ์ขาว ต้องเก็บเป็นความลับนะ"
หลินมู่เอ่ยยิ้ม ๆ
"แน่นอนอยู่แล้ว"
หานยวี่เฟิงพยักหน้าอย่างจริงจัง เรื่องนี้ไม่ต้องให้หลินมู่เตือน เขาก็ต้องปิดปากเงียบ พยัคฆ์ขาวพัวพันกับเรื่องใหญ่เกินไป นั่นคือคนที่ประมุขศักดิ์สิทธิ์หมายตาไว้ด้วยตนเอง หากรู้ว่าตายด้วยน้ำมือของหลินมู่ ผลลัพธ์คงเกินจะคาดเดา
"นี่ บาดแผลของเจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม?"