เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 680 สั่งสอนศิษย์เก่าแดนศักดิ์สิทธิ์
คนที่อุทานด้วยความตกตะลึงย่อมไม่ได้มีเพียงหานยวี่เฟิงกับเซี่ยงเทียนฮุยเท่านั้น ผู้คนไม่น้อยบนลานกว้างต่างเบิกตากว้าง จ้องมองเด็กหนุ่มชุดดำที่ดูอายุเพียงสิบหกสิบเจ็ดปีผู้นั้นด้วยความไม่อยากจะเชื่อสายตา
ต้องรู้ไว้ว่า คนที่ถูกซัดกระเด็นออกไปนั้นเป็นถึงยอดฝีมือขั้นจักรพรรดิยุทธ์ อีกทั้งการที่ได้เป็นศิษย์แดนศักดิ์สิทธิ์ ย่อมไม่มีใครไม่ใช่หัวกะทิในหมู่ผู้คน ซึ่งเหนือกว่าผู้ฝึกตนในระดับเดียวกันอย่างเทียบไม่ติด หากบอกว่าเย่หลีซ่านสามารถเอาชนะคู่ต่อสู้ได้ก็ยังพอเข้าใจได้อยู่ แต่ในยามนี้ กลับไม่มีใครมองทันเลยว่าเขาลงมืออย่างไร อีกฝ่ายก็ลอยละลิ่วไปเสียแล้ว ช่างแข็งแกร่งเกินไปแล้ว
เมื่อเห็นเย่หลีซ่านนึกจะลงมือก็ลงมือทันที โจวอ้าวที่อยู่ด้านข้างก็อดไม่ได้ที่จะกลอกตาพลางกล่าวอย่างหงุดหงิดว่า "เสี่ยวเย่ เจ้ารอพี่บ้างไม่ได้หรือไง"
กล่าวจบ ไอปราณทั่วร่างของโจวอ้าวก็สั่นสะเทือนอย่างบ้าคลั่ง แสงสีทองส่องประกายวูบวาบที่หว่างคิ้ว ก่อนจะฟาดฝ่ามือเข้าใส่ผู้ที่อยู่ตรงหน้าอย่างรุนแรง ที่ใจกลางฝ่ามือของเขามีอักขระอัศจรรย์หมุนวน มีเงาร่างสัตว์อัศจรรย์กะพริบไหว พลังมหาศาลดั่งขุนเขาพวยพุ่งทะลักออกมา มันเป็นพลังงานที่ทั้งศักดิ์สิทธิ์และเกรี้ยวกราวดุดัน สีหน้าของคนผู้นั้นเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวงทันที นึกไม่ถึงเลยว่าคนทั้งสองตรงหน้านี้จะแข็งแกร่งถึงขั้นนี้ จึงตะโกนลั่นขึ้นมาทันใด แปรสภาพโล่สีดำบานหนึ่งขึ้นมาพุ่งเข้ากระแทกใส่โจวอ้าว
ตูม!