เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 673 มุ่งสู่แดนศักดิ์สิทธิ์
“ยังมีอะไรต้องแก้ตัวอีก คิดสังหารศิษย์แดนศักดิ์สิทธิ์ของข้า นั่นคือโทษตาย ข้าเห็นแก่หน้าต้วนเทียนหยาจึงไว้ชีวิตเจ้าหนึ่งสาย แต่จะต้องทำลายวรยุทธ์ของเจ้าเสีย”
อวี่เหวินหาวเย็นชาไร้ความปรานี ไม่เปิดโอกาสให้จ่านอวิ๋นเฟยแม้แต่น้อย มือใหญ่ยื่นออกไปอย่างดุดัน กลายสภาพเป็นกรงขังอันแข็งแกร่งที่สุด กักขังจ่านอวิ๋นเฟยเอาไว้แน่นหนา พลังมหาศาลดั่งขุนเขาแผ่ออกมาจากฝ่ามือใหญ่ ทะลวงบีบคั้นเข้าสู่ร่างของจ่านอวิ๋นเฟยโดยตรง
“อ๊าก ผู้อาวุโสโปรดไว้ชีวิต ไว้ชีวิตข้าด้วย!”
จ่านอวิ๋นเฟยตื่นตระหนกถึงขีดสุด ตนเองบำเพ็ญเพียรมาเนิ่นนานหลายปีเพียงนี้ กว่าจะบรรลุถึงขั้นจักรพรรดิยุทธ์ระดับปลาย หากต้องถูกทำลายวรยุทธ์ มันยังทรมานยิ่งกว่าการถูกฆ่าเสียอีก
ฮึ่ม!
อวี่เหวินหาวรับผลประโยชน์จากหลินมู่ไปแล้ว ย่อมไม่คิดอ่อนข้อให้ เขาแค่นเสียงเย็น มือใหญ่บีบกำลงอย่างแรง ได้ยินเสียงฉึกฉีกขาด สายโลหิตพุ่งทะลักออกมาจากร่างของจ่านอวิ๋นเฟยเป็นสาย ๆ
จ่านอวิ๋นเฟยพลันมีสภาพราวกับลูกบอลที่รั่วลมไปทั้งใบ ร่างกายสั่นเทิ้ม กลิ่นอายพลังเหือดแห้งลงอย่างรวดเร็วที่สุด เพียงช่วงเวลาชั่วสามลมหายใจ จ่านอวิ๋นเฟยก็ถูกทำลายวรยุทธ์ลงโดยสิ้นเชิง กลายสภาพเป็นคนพิการไร้วรยุทธ์ไปอย่างแท้จริง