เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 601 คารวะอาจารย์
หลังจากกระโจนลงสู่ช่องทาง รอบกายก็เต็มไปด้วยไอเย็นยะเยือกเสียดกระดูก หลินมู่สะท้านจนตัวสั่นไปทีหนึ่ง แต่ไม่นานก็ปรับตัวได้ ร่างกายเขาแข็งแกร่ง พลังเลือดเปี่ยมล้น ไอเย็นเพียงเท่านี้เทียบกับร่างเสวียนอินของฟางอี๋แล้วยังห่างไกลนัก จึงยังพอทนรับไหว
ไอเย็นเก้าอเวจี ก็มีดีแค่นี้เองหรือ!
หลินมู่คิดเช่นนี้ในใจ ทว่าความคิดนั้นกลับมลายหายไปอย่างไร้ร่องรอยในเวลาอันรวดเร็ว ความเร็วในการร่วงลงของเขาแม้ไม่ถือว่าเร็วจัด แต่ก็ไม่ช้าอย่างแน่นอน ทว่าช่องทางนี้กลับดูราวกับไร้ก้นบึ้งอย่างแท้จริง เป็นหลุมที่ไม่มีวันสิ้นสุด
ที่สำคัญยิ่งกว่าคือ ยิ่งลงไปลึกเท่าใด ไอเย็นก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น ไอเย็นกลั่นตัวกลายเป็นพายุหมุนหวีดหวิวไม่ขาดสาย จนทำให้หลินมู่รู้สึกแสบร้อนไปทั่วผิวหนัง
“ไอเย็นเก้าอเวจีร้ายกาจยิ่งนัก”
หลินมู่เอ่ยอย่างตื่นตะลึง
“เจ้าหนุ่ม นี่จะเรียกว่าไอเย็นเก้าอเวจีได้อย่างไร อย่างมากก็แค่ไอตกค้างเท่านั้น ไอเก้าอเวจีไม่เหมือนพลังฟ้าดินบนทวีป มนุษย์ไม่สามารถดูดซับได้ ทั้งยังมีอานุภาพทำลายล้างมหาศาล”
เปิ่นเปิ่นเตือน
“ตรงนี้หนาวเหน็บถึงเพียงนี้แล้ว ยังไม่ใช่ไอเย็นเก้าอเวจีอีกหรือ เปิ่นเปิ่น คุกเก้าอเวจีนี้มันลึกแค่ไหนกันแน่”