เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 586 รนหาที่ตาย
หลินมู่ลองสัมผัสผลึกศิลาสีเลือดในมือ ผลึกขนาดเท่ากำปั้นนี้หนักร่วมสิบกว่าจิน เรื่องผลึกวิญญาณโลหิตเขาก็เพิ่งเคยได้ยินเป็นครั้งแรก ก่อนหน้านี้ไม่เคยพบเจอมาก่อน ทว่าพอนึกดู ผลึกวิญญาณโลหิตก้อนหนึ่งถึงกับมีวิญญาณร้ายหยินขั้นยุทธ์แท้ระดับปลายสูงสุดคอยเฝ้า ความล้ำค่าของมันย่อมไม่ต้องสงสัย อย่างน้อยก็ต้องล้ำค่ากว่าโอสถแก่นยุทธ์อยู่มากโข
“ผลึกวิญญาณโลหิตเป็นผลึกศิลาชนิดพิเศษที่ถือกำเนิดขึ้นในใต้หล้า สรรพคุณของมันคล้ายคลึงกับโอสถแก่นยุทธ์ แต่หากเทียบกันแล้ว โอสถแก่นยุทธ์เทียบกับผลึกวิญญาณโลหิตไม่ติดฝุ่นเลยแม้แต่น้อย เพราะสิ่งนี้มีเพียงราชันมนุษย์เท่านั้นที่หลอมกลั่นได้”
เปิ่นเปิ่นเอ่ยปากขึ้น
“อะไรนะ ราชันมนุษย์รึ”
พวกหลินมู่ทั้งสามคนอุทานออกมาทันที ราชันมนุษย์ผู้อยู่เหนือกว่าจักรพรรดิยุทธ์ นั่นคือตัวตนอันสูงส่งยิ่งยวด และผลึกวิญญาณโลหิตนี้กลับเป็นสิ่งที่ราชันมนุษย์เท่านั้นจึงจะหลอมกลั่นได้ ความล้ำค่าของมันย่อมกระจ่างแจ้งแก่ใจ
“ในผลึกวิญญาณโลหิต นอกจากจะอัดแน่นด้วยพลังงานอันไพศาลแล้ว สิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือช่วยบำรุงพลังโลหิต เมื่อผู้ฝึกตนบรรลุถึงขั้นราชันมนุษย์ ร่างกายจะเกิดความเปลี่ยนแปลง ศักยภาพส่วนลึกในกายจะถูกดึงออกมาใช้อีกขั้น หลังจากถึงขั้นราชันมนุษย์ ทุกครั้งที่เลื่อนระดับล้วนต้องเติมเต็มพลังโลหิตมหาศาล ยามปกติก็ยังต้องอาศัยพลังโลหิตคอยหล่อเลี้ยง นี่คือความร้ายกาจของราชันมนุษย์ และผลึกวิญญาณโลหิตนี้ก็คือสิ่งที่ราชันมนุษย์ใช้หลอมกลั่น”