เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 569 บทเพลงปลุกใจบุรุษ
งานเลี้ยงฉลองเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่องค์หญิงอวี้จัดขึ้นนั้น เดิมทีก็เป็นไปอย่างสบาย ๆ ทุกคนมารวมตัวกัน ร่ายบทกวีแต่งคำประพันธ์ ล้วนทำไปตามอารมณ์ความรู้สึก
ที่นี่ไม่ใช่สนามสอบ ไม่มีกฎเกณฑ์เข้มงวด ไม่มีผู้อาวุโส และไม่มีอาจารย์ มีเพียงความเปิดเผยตรงไปตรงมาของคนหนุ่มสาว
ดังนั้น การร่ายบทกวีแต่งคำประพันธ์จึงไม่จำเป็นต้องตั้งหัวข้อ และไม่มีใครตั้งหัวข้อด้วย พระจันทร์เต็มดวงคือหัวข้อที่ดีที่สุด สุราเลิศรสกับสาวงามคือหัวข้อที่ดีที่สุด ผืนทะเลสาบที่พลิ้วระลอกคลื่น และราตรีอันเย็นสบาย ล้วนเป็นหัวข้อที่ดีที่สุดทั้งสิ้น
โจวอ้าวเกิดอารมณ์กวีพลุ่งพล่าน ร่ายบทกลอนไปตามใจติดต่อกันถึงยี่สิบสามสิบบท ครอบคลุมอารมณ์ความรู้สึกอันหลากหลายในค่ำคืนนี้ไว้จนแทบทั้งหมด จะไม่ให้ผู้คนตื่นตะลึงได้อย่างไร
อีกทั้งบทกลอนที่โจวอ้าวร่ายออกมา ล้วนเป็นบทกวีอมตะชั่วกาลนาน ผู้คนในที่นี้ไม่เคยได้ยินมาก่อน ย่อมไม่คิดว่าโจวอ้าวมีเจตนาลอกเลียนแบบหรือโกงแต่อย่างใด
ลอกเลียนแบบงั้นหรือ? ลอกใครกันเล่า? ใต้หล้านี้ ทั่วทั้งต้าฉิน จะมีผู้ใดสามารถแต่งบทกวีเช่นนี้ออกมาได้ แถมยังร่ายติดต่อกันถึงยี่สิบสามสิบบท ผสมผสานอารมณ์ความรู้สึกที่แตกต่างกันไปได้อย่างลงตัว