เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 566 องค์หญิงอวี้เผยโฉม
แผนการของฮูหยินอวี้กับแม่เฒ่าซางนับว่าแยบยลมากจริง ๆ หากไม่มีหลินมู่อยู่ด้วย โจวอ้าวจะต้องขายหน้าจนหมดรูปในงานเลี้ยงฉลองวันไหว้พระจันทร์อย่างแน่นอน จากนั้นคงถูกคนทั้งตระกูลโจวเหยียดหยามทอดทิ้ง
ทว่าน่าเสียดายที่มีหลินมู่เป็นองครักษ์ประจำตัว ความฝันของฮูหยินอวี้ย่อมไม่มีวันเป็นจริงได้
เทียบเชิญอันหนักอึ้งใบนี้กลายเป็นโอกาสอันยอดเยี่ยมของหลินมู่กับโจวอ้าว ก่อนหน้านี้ทั้งสองยังปรึกษากันว่าจะหาวิธีใดมายกระดับฐานะของโจวอ้าวดี จนปวดเศียรเวียนเกล้าไปหมด นึกไม่ถึงว่าโอกาสจะมาถึงเร็วปานนี้
เมื่อเห็นรอยยิ้มอันเจ้าเล่ห์ของหลินมู่ โจวอ้าวชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ยิ่งกว่าเดิม
“น้องชาย ข้าลืมเจ้าไปเสียสนิทเลย เจ้าหมอนี่เคยแต่งบทกวีชั้นยอดไว้มิใช่หรือ เป็นอย่างไร มีความมั่นใจพอจะรับมือกับพวกบัณฑิตปากมากเหล่านั้นหรือไม่”
ดวงตาของโจวอ้าวเป็นประกาย นึกถึงบทกวีที่หลินมู่เคยร่ายไว้ว่า ‘ยกจอกชวนจันทร์แจ่ม เคียงเงากลายเป็นสาม’ ช่างลึกซึ้งกินใจเหลือเกิน