เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 537 เมืองเฟิงอวิ๋น
เหนือที่ราบของแดนเสวียน มีเงาร่างผู้คนสัญจรผ่านไปมาอยู่เนือง ๆ จำนวนคนไม่ได้มากมายอะไร ต่างกระจัดกระจายกันไป เห็นได้ชัดว่าล้วนเป็นผู้ที่มาหาประสบการณ์ฝึกฝนในแดนเสวียนทั้งสิ้น
และผู้ที่กล้าก้าวเข้ามาในแดนเสวียน อย่างน้อยที่สุดการบำเพ็ญก็ต้องบรรลุถึงขั้นยุทธ์เทียมแล้ว ผู้ฝึกตนบางคนที่การบำเพ็ญด้อยลงมาหน่อย มักจะจับกลุ่มร่วมทางไปด้วยกัน เพราะถึงอย่างไรแม้จะเป็นเพียงรอบนอกของแดนเสวียน ก็เต็มไปด้วยอันตรายรอบด้าน
“ดูท่าแม้แต่สำหรับผู้ฝึกตนแห่งทวีปเทียนอู่ แดนเสวียนก็ยังนับเป็นแดนสมบัติแห่งหนึ่งสินะ”
หลินมู่ทอดถอนใจ
“ที่นี่มีสมบัติล้ำค่ามากมาย นอกจากจะสังหารสัตว์อสูรได้แล้ว ยังมีสมุนไพรวิเศษหายาก แร่ธาตุชั้นเลิศไม่น้อย ยิ่งในส่วนลึกของแดนเสวียน ยิ่งมีขุมทรัพย์ที่ไม่มีใครล่วงรู้อยู่อีกเพียบ”
เปิ่นเปิ่นกล่าว
“โจวอ้าวเคยบอกไว้ว่า ส่วนลึกของแดนเสวียน มีสถานที่ที่แม้แต่ราชันมนุษย์ยังไม่กล้าเฉียดกรายเข้าไป ไม่รู้ว่าจริงหรือเท็จ”
หลินมู่เอ่ยรำพึงออกมา
“กลิ่นอายส่วนลึกของแดนเสวียนแฝงความประหลาดพิกลไว้สายหนึ่ง ที่โจวอ้าวพูดมา ส่วนใหญ่น่าจะเป็นความจริง”