กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 505 ตำหนักฉีหลิงล่มสลาย
ทั่วทั้งสนามรบ มีเพียงหลานเทียนเม่ยคนเดียวที่กลายเป็นผู้ชม สายตาของนางไม่คลาดไปจากร่างอันเจิดจ้าที่กำลังพุ่งสังหารอยู่กลางสมรภูมิ ให้ความรู้สึกประหนึ่งแม่ยายมองลูกเขย ยิ่งมองก็ยิ่งถูกชะตา
“พี่หลิน ไม่ได้เจอกันนาน ท่านเก่งกาจขึ้นอีกแล้วจริง ๆ”
โม่อู๋เนี่ยนเอ่ยเสียงดังต่อหลินมู่
“พี่อู๋เนี่ยน อาวุโสราชันโอสถ ได้พบพวกท่านที่นี่ หลินมู่ซาบซึ้งใจยิ่งนัก บุญคุณครั้งนี้ หลินมู่จะจดจำไว้”
หลินมู่เอ่ยปาก ในศึกสงครามระหว่างตำหนักฉีหลิงกับตระกูลหลานอู่ คฤหาสน์ราชันโอสถวางตัวเป็นกลางมาโดยตลอด บัดนี้ได้เห็นสองพ่อลูกราชันโอสถปรากฏตัว อีกทั้งยังเป็นยามที่ตระกูลหลานอู่อยู่ในภาวะคับขันเฉียดตาย ภายในใจของหลินมู่จึงเปี่ยมไปด้วยความตื้นตัน
“เป็นพี่น้องกันอย่าได้พูดจาเช่นนี้”
ผมขาวของโม่อู๋เนี่ยนโบกสะบัด เพียงกระบวนท่ามหามณฑลหลิงหลงกระบวนเดียวก็ยากจะหาผู้ใดต่อกร
“พี่หลิน ยามนั้นท่านช่วยชีวิตข้าหลิวเฟิง ไม่นึกเลยว่าวันนี้จะได้มาร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันอีก”
หลิวเฟิงเอ่ยปากขึ้นเช่นกัน ท่าร่างของเขาประดุจภูตพราย ยากแท้หยั่งถึง