ตอนที่ 498 ไร้ผู้เทียมทาน

ตอนที่ 498 ไร้ผู้เทียมทาน

กายแกร่งสะเทือนฟ้า สะกดข่มสิบทิศ สายตาเดียวมองทะลุความว่างเปล่า ไอพลังบารมีสะเทือนถึงเก้าชั้นฟ้า ลองถามทั่วทั้งใต้หล้า ผู้ใดจะมีบารมีเช่นนี้ได้ หากมิใช่เทพสงครามหลานเหยี่ยนเฟิง

ชั่วขณะนี้ สายตาทุกคู่จับจ้องไปที่ชายวัยกลางคนผู้นั้น ต่างอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

“แม่เจ้าโว้ย เขาคือเทพสงครามหลานเหยี่ยนเฟิง เทพสงครามยังไม่ตายจริงด้วย หายสาบสูญไปร้อยปี วันนี้กลับปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง”

“หลินมู่เป็นผู้สืบทอดของเทพสงครามจริง ๆ ข่าวลือเมื่อร้อยปีก่อนว่าเทพสงครามสังหารเจ็ดจอมมารเผ่ามารด้วยตัวคนเดียว บัดนี้ผ่านไปร้อยปี ไม่รู้ว่าเขาจะเติบโตจนถึงขั้นไหนแล้ว”

“นี่สิถึงจะเป็นบุคคลในตำนานอย่างแท้จริง พวกเรามีวาสนาได้ยลโฉมเขาสักครั้งในชีวิต ก็นับว่าไม่เสียชาติเกิดแล้ว”

ไม่มีผู้ใดไม่ตกตะลึง นามของเทพสงครามนั้นเกริกเกียรติเกินไป ยิ่งใหญ่จนสั่นสะเทือนโลกที่ถูกตัดขาดได้ทั้งใบ

หลินมู่มองดูหลานเหยี่ยนเฟิงที่ก้าวตรงมาหาตนทีละก้าวด้วยความตกใจ ความสะท้านในอกพลุ่งพล่านประหนึ่งคลื่นซัดโหม ในหัวเขาเคยจินตนาการรูปลักษณ์ของหลานเหยี่ยนเฟิงไว้สารพัดแบบ ทว่าเมื่อได้พบในวันนี้ ถึงได้รู้ว่าภาพที่เคยวาดไว้ยังห่างไกลนัก

“ผู้เฒ่าเฟิงก็คือเทพสงคราม”