กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 496 เก้ามารปรากฏพร้อมหน้า พายุโหมกระหน่ำทะเลเหนือ
ลมเมฆรวมตัว ฟ้าดินเปลี่ยนสี เหล่ายอดฝีมือขั้นยุทธ์แท้ทำศึกใหญ่ คลื่นสมุทรซัดสาดไม่ขาดสาย หลังผ่านพ้นวันนี้ไป เกาะหมีหลัวคงกลายเป็นแดนรกร้างไร้สิ่งมีชีวิต
ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ขั้นยุทธ์แท้สองคนปะทะกัน นับเป็นเรื่องยากจะพานพบในรอบหลายสิบปี ทว่ากลับไม่มีผู้ใดสนใจการต่อสู้ระหว่างเหลิ่งฉวนฉีกับไป๋อวี้หมอ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องไปยังความว่างเปล่าอีกด้านหนึ่ง ตกอยู่บนร่างของชายหนุ่มชุดดำผู้นั้น
ถามใต้หล้า มีกี่คนกล้าบ้าคลั่งเช่นนี้!
ถามแดนมนุษย์ มีกี่คนกล้าสบตากับขั้นยุทธ์แท้โดยไม่ขลาดกลัวท้อถอย!
ใต้เวหาอันกว้างใหญ่ไพศาล มีเพียงคนบ้าหลินผู้นี้ เขาชื่อหลินมู่
ฟ้าดินให้กำเนิดข้ามา ใครกล้าอยู่สูงส่งกว่าข้า!
โลหิตแห่งการต่อสู้ของข้าเดือดพล่าน ใครจะมาดับหัวใจอันร้อนรุ่มดั่งเปลวเพลิงของข้าได้!
เลือดหลั่งรินได้ แต่ศักดิ์ศรีลูกผู้ชายไม่อาจถูกทำลาย เพื่อหญิงที่รัก ต่อให้คนทั้งใต้หล้าเป็นศัตรูกับข้าแล้วอย่างไรเล่า ข้ามีนามว่าหลินมู่
ดวงตาของหลินมู่แดงก่ำด้วยเลือด ในใจก้องกังวานด้วยเพลงรบของตนเอง ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับความสิ้นหวังเพียงใด ไม่ว่าศึกนี้จะเหลื่อมล้ำขนาดไหน เขาไม่มีวันยอมแพ้ เลือดแห่งการต่อสู้ไม่มีวันหยุดไหล แรงกดดันของขั้นยุทธ์แท้ก็ไม่อาจขวางกั้นความบ้าคลั่งที่ฝังลึกในก้นบึ้งหัวใจได้