เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 459 เจ้าตามข้าไปไม่ได้
"คุณหนูหร่าน!"
พวกอู่ฉางชิงทั้งสองเห็นอู่หร่านหมดสติไปกะทันหันก็ร้องอุทานขึ้นมาทันที หลินมู่ตาไวและมือเร็ว คว้าตัวอู่หร่านเข้ามาไว้ในอ้อมแขน เขากุมมือที่ค่อนข้างเย็นเฉียบของนางเอาไว้ พลังยุทธ์อันบริสุทธิ์สายแล้วสายเล่าแทรกซึมเข้าสู่ร่างของอู่หร่าน
"นางบาดเจ็บสาหัสมาก พวกเราหาที่ซ่อนตัวกันก่อนเถอะ"
หลินมู่กล่าวจบก็อุ้มอู่หร่านบินไปยังทิศทางแอ่งเขาที่อยู่ไกลออกไป ศิษย์ตระกูลอู่ทั้งสองสบตากันแล้วรีบตามไปทันที แม้พวกเขาจะไม่รู้ว่าหลินมู่เป็นใคร แต่บทสนทนาระหว่างอู่หร่านกับหลินมู่ก่อนหน้านี้ก็ทำให้พวกเขาเข้าใจแล้วว่า ชายหนุ่มผู้นี้ ที่แท้ก็เป็นสหายสนิทของผู้สืบทอดรุ่นต่อไปแห่งตระกูลอู่ของพวกตน
อีกทั้งฝ่ายตรงข้ามเพิ่งจะช่วยชีวิตพวกเขาไว้ ย่อมคู่ควรแก่ความไว้วางใจ
ทั่วทั้งแดนมารเต็มไปด้วยกลิ่นอายอันมืดมน หลินมู่ร่อนตัวลงตามรอยแยกหุบเขา แล้วพบถ้ำหินผุพังแห่งหนึ่งบนหน้าผา จึงพานำอู่หร่านพุ่งตัวเข้าไปข้างใน