กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 455 ล่าถอยชั่วคราว
ทุกครั้งที่กระถางศึกพิฆาตหมุนวน จะสาดลำแสงสีทองนับหมื่นสายออกมา ท่ามกลางแดนมารอันมืดสลัวแห่งนี้ มันจึงเปรียบประดุจดวงตะวันอันเจิดจ้า รัศมีพลังซัดสาดอย่างเกรี้ยวกราด
เมื่อหลวี่เทียนเกอเห็นกระถางศึกสีทองก็เข้าใจเรื่องราวทั้งหมดในทันที และด้วยเหตุนี้เอง เพลิงโทสะในอกของเขาจึงทวีคูณขึ้น ไอสังหารแผ่ซ่านออกมา ที่แท้เจ้าหมอนี่ก็คือคนที่ขัดขวางตนบนเกาะหมีหลัว วันนี้ไม่ว่าจะอย่างไรก็ไม่อาจปล่อยมันไปได้เด็ดขาด
“เป็นอย่างไร? กระถางใบนี้ดูคุ้นตามากใช่หรือไม่?”
หลินมู่แบกกระถางด้วยมือเดียวพลางเอ่ยถามอย่างนึกสนุก
“นึกไม่ถึงว่าจะเป็นเจ้า เจ้าถึงกับกล้าช่วยนังแพศยาแห่งเกาะหมีหลัว เห็นได้ชัดว่าตัวเจ้าเองก็ไม่ใช่ของดีอะไร”
แววตาของหลวี่เทียนเกอสาดประกายเพลิง หลายวันมานี้ ทุกคราที่นึกถึงกระถางยักษ์สีทองในวันนั้น จิตใจเขาก็พลอยว้าวุ่น นั่นเป็นการต่อสู้ครั้งแรกหลังจากที่เขาได้ภาพแผ่นดินมา ทว่ากลับต้องพ่ายแพ้ ในสายตาของเขา นี่คือความอัปยศครั้งใหญ่หลวงนัก
“ที่ข้าช่วยคนก็เพราะข้าเกลียดขี้หน้าเจ้า ไม่รู้ว่าเหตุผลนี้ทำให้เจ้าพอใจหรือไม่”