กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 441 โจวอ้าว
กระถางศึกใหญ่โตมโหฬารยิ่งนัก ขนาดอันมหึมาของมันแทบจะเทียบเคียงได้กับภาพแผ่นดินของหลวี่เทียนเกอ กระถางยักษ์สีทองอร่ามมีเปลวเพลิงพวยพุ่งเสียดฟ้า ผิวภายนอกเต็มไปด้วยอักขระยันต์เรียงรายสลับซับซ้อน อักขระเหล่านั้นยากแท้จะหยั่งถึง ทว่าแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์สูงส่ง
“นั่นมันอะไรกัน?”
หลวี่เทียนเกอที่กำลังพยายามควบคุมภาพแผ่นดินอยู่นั้น แววตาสั่นไหวขึ้นมาทันที เขาขมวดคิ้วมองไป พบเพียงกระถางสัมฤทธิ์ใบยักษ์ใบหนึ่ง ไร้ซึ่งกลิ่นอายของมนุษย์ใด ๆ ทั้งยังมองไม่เห็นว่ามีผู้ใดควบคุมอยู่ ทว่าอานุภาพที่แผ่ออกมาจากกระถางใบยักษ์นั้น กลับสะเทือนจนห้วงมิติต้องสั่นไหว หากดูจากกลิ่นอายพลังแล้ว ก็หาได้ด้อยไปกว่าภาพแผ่นดินเลยแม้แต่น้อย
“กระถางทองคำช่างอัศจรรย์ยิ่งนัก นี่เป็นสมบัติวิญญาณของผู้ใดกัน?”
“คล้ายกับพุ่งออกมาจากเกาะหมีหลัว บนเกาะหมีหลัวซ่อนยอดฝีมือเอาไว้ พวกเรากลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด”
“ยอดฝีมืออยู่ที่ใดกัน? ไฉนจึงไม่เห็นแม้แต่เงาคน ผู้ใดเป็นคนควบคุมกระถางยักษ์เช่นนี้”
“ดูเร็วเข้า กระถางยักษ์พุ่งเข้าชนภาพแผ่นดินของศิษย์พี่หลวี่แล้ว หรือว่ามียอดฝีมือคิดจะช่วยเจ้าโจรสารเลวแห่งเกาะหมีหลัวกันแน่”