เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 423 การเดินทางครั้งใหม่สู่เขตทะเลหมีหลัว
ตูม~
ตราราชันพิฆาตทรงพลังเพียงใด ยิ่งบวกกับการหนุนส่งของมหาวิชากลืนกินเข้าไปด้วย เจียวรองที่เดิมทีก็บาดเจ็บสาหัสอยู่แล้วใต้หัตถ์คว้าจับไท่เสวียน ในยามที่ต้องทุ่มเทพลังทั้งหมดต้านทานแรงกลืนกิน จะไปทานทนตราราชันพิฆาตไหวได้อย่างไร
อ๊าก~
เสียงกรีดร้องโหยหวนดังลั่น ร่างมหึมาของเจียวรองถูกฟาดจนขาดครึ่งในทันที มหาวิชากลืนกินบุกรุกเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง เพียงไม่กี่ลมหายใจ ก็กลืนกินเจียวรองจนหมดสิ้นไม่เหลือซาก มังกรเจียวขั้นยุทธ์ว่างเปล่าต้องสิ้นใจไปท่ามกลางความเคียดแค้นและไม่ยินยอมพร้อมใจ
หลินมู่สูดหายใจเข้าลึก หลังดูดซับพลังเลือดและไอแก่นแท้ทั้งหมดของมังกรเจียวขั้นยุทธ์ว่างเปล่า จุดฝังเข็มที่สี่สิบเอ็ดก็เปล่งประกายศักดิ์สิทธิ์โดยสมบูรณ์ ซ้ำจุดที่สี่สิบสองยังพัฒนาไปได้ถึงครึ่งหนึ่งแล้ว
“มังกรเจียวระดับเสวียน พลังเลือดช่างเปี่ยมล้นเหลือเกิน ทำให้ข้าจุดประกายศักดิ์สิทธิ์ได้เต็ม ๆ หนึ่งจุดทีเดียว”
หลินมู่ยินดีอย่างยิ่ง ยามนี้พลังงานที่เขาต้องใช้เพื่อจุดประกายศักดิ์สิทธิ์ในแต่ละจุดล้วนมหาศาล สัตว์อสูรระดับเสวียนขั้นล่างทั่วไปย่อมไม่อาจทำให้เขาจุดประกายได้ทั้งจุดในคราเดียว มีเพียงการดำรงอยู่อย่างมังกรเจียวเท่านั้นจึงจะทำได้
แม้จะจุดประกายศักดิ์สิทธิ์ครบสี่สิบเอ็ดจุดแล้ว หลินมู่ก็ยังไม่มีวี่แววว่าจะควบแน่นพลังยุทธ์หรือเลื่อนขึ้นสู่ขั้นยุทธ์ว่างเปล่าเลยแม้แต่น้อย เห็นได้ชัดว่าการจะก้าวสู่ขั้นยุทธ์ว่างเปล่านั้นยากเย็นแสนเข็ญเพียงใด โดยเฉพาะสำหรับตัวเขาเอง