ตอนที่ 420 วิชาลับจิตวิญญาณ

ตอนที่ 420 วิชาลับจิตวิญญาณ

หึ่ง ๆ...

ทั่วทั้งห้วงมิติสั่นสะเทือนตาม แสงสีทองแผ่พุ่งกลายเป็นม่านแสงอันเจิดจ้า โถมซัดลงมาจากเบื้องบน แรงกดดันมหาศาลปานนั้น เพียงแค่พลังรัศมีเริ่มเผยออกมา ก็บดขยี้ขุนเขาเบื้องล่างจนแหลกสลายแล้ว

หลินมู่ประหนึ่งมังกรเจียวตัวหนึ่ง ทั่วร่างอบอวลไปด้วยพลังเลือด แสงสีทองนับไม่ถ้วนเหล่านั้น ในที่สุดก็หลอมรวมเป็นฝ่ามือสะท้านฟ้าสะเทือนดินอันไร้เทียมทาน ฝ่ามือมหึมานั้นดูคล้ายมังกรก็มิใช่ คล้ายมนุษย์ก็ไม่เชิง เป็นฝ่ามือมนุษย์แต่กลับมีนิ้วมังกรห้านิ้วงอกออกมา

นิ้วมังกรเหล่านั้นแหลมคมยิ่งยวด ไร้สิ่งใดเทียบเทียมได้ ที่ใจกลางฝ่ามือ วังวนสีทองนับไม่ถ้วนหมุนวนไม่หยุดยั้ง หลอมรวมกลายเป็นลวดลายอันลึกล้ำสุดหยั่งถึง

นภากาศดุจหัตถ์ หัตถ์ดุจนภากาศ นี่คือหัตถ์ไท่เสวียนคว้ามังกร เมื่อสำแดงออกมาย่อมปั่นป่วนฟ้าดิน สังหารล้างผลาญทุกสรรพสิ่ง

“วิชานี้ไม่เลวจริง ๆ”

เปิ่นเปิ่นที่อยู่ไกลออกไป เมื่อเห็นพลังรัศมีอันเกรียงไกรและอานุภาพที่หัตถ์ไท่เสวียนคว้ามังกรสร้างขึ้น ก็พยักหน้าเห็นพ้อง ต้องยอมรับว่าโดยเนื้อแท้แล้ววิชาศึกไท่เสวียนนี้แข็งแกร่งกว่าตราราชันเจ็ดพิฆาตไม่รู้กี่เท่าตัว เหมาะให้คนดุดันบ้าพลังอย่างหลินมู่ฝึกฝนโดยเฉพาะ

ทว่าจากจุดนี้ก็จินตนาการได้เช่นกันว่า เทพสงครามผู้สร้างวิชายุทธ์นี้ขึ้นมา จะต้องดุดันห้าวหาญถึงเพียงไหน

เส้นผมสีดำของหลินมู่โบกสะบัด สองตาเปี่ยมล้นด้วยประกายทอง ทั่วร่างดั่งดวงตะวันสีทองเจิดจ้าจนผู้คนมิกล้ามองตรง