เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 416 มุกหลิงหลงคือความหวังช่วยคนรัก
หลินมู่ค่อย ๆ โน้มกายลง มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย เขามองใบหน้าอันสงบเงียบที่นอนอยู่บนเตียงน้ำแข็งด้วยแววตานิ่งสงบ อารมณ์ความรู้สึกกลับพลันเยือกเย็นลงอย่างน่าประหลาด
ในสายตาของหลานเทียนหลงและหลานเสวี่ยเอ๋อร์ หลินมู่ในยามนี้มิใช่บุรุษผู้เฉียบขาดในการสังหาร ดุจดั่งเทพสังหารชูร่าผู้นั้นอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นชายหนุ่มผู้อ่อนโยนดั่งสายน้ำ ความอ่อนโยนของเขาดูราวกับจะหลอมละลายเตียงน้ำแข็งนั้นได้เลยทีเดียว
“พลังชีวิตขาดสิ้น ไร้ยารักษา”
เปิ่นเปิ่นลอยตัวอยู่เหนือเตียงน้ำแข็ง หลังจากตรวจดูอาการของหลานหลิงเอ๋อร์อย่างละเอียดแล้ว ก็เอ่ยแปดคำนี้ออกมา
“อะไรนะ?”
เมื่อได้ยินคำพูดของเปิ่นเปิ่น ทุกคนรวมทั้งหลินมู่ต่างร้องอุทานออกมาด้วยความตกใจ สีหน้าเต็มไปด้วยความโศกเศร้าอาดูร
“จะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร? เป็นไปไม่ได้ โอสถประคองวิญญาณช่วยรักษาจิตวิญญาณของหลิงเอ๋อร์มิให้ดับสูญแล้วนี่”
หลานเทียนเม่ยพลันตื่นตระหนกขึ้นมาทันที นางดูออกว่าเจ้าหมูตรงหน้านี้มิได้ล้อเล่นแต่อย่างใด