ตอนที่ 406 สู้หนิงเส้าเฟิง

ตอนที่ 406 สู้หนิงเส้าเฟิง

สนามประลองที่เคยดุเดือดโกลาหลพลันสงบลงในพริบตา ระหว่างกวนกู่กับเย่เฟิง มีเพียงใบไม้ลึกลับใบนั้นที่พลิ้วไหวแผ่วเบา ประหนึ่งเรือลำน้อยลอยคว้างอยู่กลางระลอกคลื่น

มุมปากของกวนกู่ผุดรอยยิ้มขื่นขม ก่อนเอ่ยเรียบ ๆ "ข้าแพ้แล้ว"

กวนกู่ทะยานร่างขึ้นแล้วผละจากที่นี่ไปทันที มุ่งตรงไปยังส่วนลึกของเขาหลานอู่ นับเป็นคนที่แพ้แล้วยอมรับได้อย่างลูกผู้ชาย

เย่เฟิงโบกมือเบา ๆ เรียกใบไม้ลึกลับใบนั้นกลับคืนสู่ร่าง เขามองไปยังทิศทางที่กวนกู่จากไปพลางยิ้มน้อย ๆ เขารู้ดีว่ากวนกู่ยังพอสู้ต่อได้ หากตนคิดจะเอาชนะกวนกู่อย่างเด็ดขาดก็คงต้องเหนื่อยยากสาหัส และหากบาดเจ็บหนักขึ้นมา โอกาสในรอบตะลุมบอนรอบสองก็คงดับวูบ ทว่าการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของกวนกู่ถูกตนทำลายลงแล้ว กวนกู่จึงไม่คิดพัวพันต่อและยอมรับความพ่ายแพ้ไปตรง ๆ