เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 399 ฆ่าหนึ่งตัวก็คือฆ่า ฆ่าสองตัวก็คือฆ่าเหมือนกัน
บารมีของเจียวเจ็ดในสายนที ทั่วทั้งแม่น้ำหลินหยวนแห่งนี้เรียกได้ว่าเกรียงไกรมาชั่วชีวิต แต่วันนี้กลับต้องมาปราชัยให้แก่หมูตัวหนึ่ง ซ้ำยังพ่ายแพ้อย่างน่าสมเพชเวทนาถึงเพียงนี้
“ก๊าก ๆ ๆ...”
เปิ่นเปิ่นหัวเราะร่าลั่น ปากยังคงพ่นเศษชิ้นส่วนออกมาเป็นแถบ ๆ ไม่หยุด ซึ่งเศษเหล่านั้นล้วนเป็นหนังจากเขาเดี่ยวของเจียวเจ็ดทั้งสิ้น
เจียวเจ็ดกระอักเลือดเต็มปาก เขาไม่เคยเดือดดาลถึงเพียงนี้มาก่อน เพียงแต่ด้วยสภาพในตอนนี้ ย่อมไม่อาจทำอะไรหมูน่ารังเกียจตรงหน้าได้เลย ได้แต่มองดูหนังจากเขาเดี่ยวของตนถูกพ่นรดใส่ร่างไม่ขาดสาย ความรู้สึกเช่นนั้นผู้อื่นยากจะจินตนาการได้
ชัวะ!
เย่หลีซ่านลงมือยิ่งไร้ปรานี ดาบมารสังหารฟันลงบนร่างของเจียวเจ็ดจนเกล็ดขาดสะบั้น คมดาบฝังลึกเข้าไปในเนื้อแทบจะผ่าร่างออกเป็นสองท่อน
เจียวเจ็ด จบสิ้นแล้ว!
การลอบโจมตีของเปิ่นเปิ่นประสบผลสำเร็จอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน เจียวเจ็ดยังไม่ทันได้สำแดงพลังทั้งหมดของตนออกมาด้วยซ้ำก็ต้องมาจบสิ้นลงเช่นนี้ หากวันนี้เจียวเจ็ดต้องตาย กว่าครึ่งก็คงเพราะโมโหหมูจนอกแตกตาย