ตอนที่ 389 มรดกบรรพจารย์เทพสงคราม

ตอนที่ 389 มรดกบรรพจารย์เทพสงคราม

เมื่อเห็นบุรุษทั้งสองยืนประจันหน้ากันอย่างดุเดือดในห้องโถงใหญ่ หลานเทียนเม่ยและหลานเสวี่ยเอ๋อร์ต่างก็ร้อนใจเป็นที่สุด แม้หลานเทียนเม่ยจะพยายามไกล่เกลี่ยไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่นึกไม่ถึงว่าจะยังกลายเป็นสถานการณ์เช่นนี้อยู่ดี

ทั้งหลานเทียนเม่ยและหลานเสวี่ยเอ๋อร์ต่างเข้าใจดีว่า รอยร้าวระหว่างคนทั้งสองไม่มีทางคลี่คลายลงได้ในพริบตา เรื่องราวที่ผาสิ้นรักได้ทิ้งเงามืดที่ยากจะลบเลือนไว้ในใจของทั้งสองฝ่าย หลานหลิงเอ๋อร์ต้องตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ ในใจหลานเทียนหลงย่อมต้องเคียดแค้นหลินมู่ ทว่าหลินมู่เองก็ใช่ว่าจะไม่ชิงชังหลานเทียนหลง หากมิใช่เพราะมีกระจกชิงวาสนาสวรรค์ช่วยปกปักรักษาดวงวิญญาณเอาไว้ ตัวเขาในยามนี้ก็คงตายไปนานแล้ว

ความแค้นที่อัดอั้นมานานถึงปีครึ่ง ในยามนี้ได้ระเบิดออกมาจนหมดสิ้น

“ดี ในเมื่อเจ้าไม่กลัวตาย เช่นนั้นข้าก็จะสงเคราะห์ให้!”

หลานเทียนหลงเบิกตากว้าง แผ่กลิ่นอายอันน่าเกรงขามของขั้นยุทธ์เทียมออกมา วังวนปราณวิญญาณหมุนวนอยู่ในฝ่ามือ ก่อนจะฟาดซัดเข้าใส่หลินมู่ประดุจสายฟ้าแลบ