เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 387 น้ำตาของเสวี่ยเอ๋อร์
หลานเทียนเม่ยสวมชุดกระโปรงยาวสีฟ้า รูปร่างสูงโปร่ง รวบผมดำผูกเป็นมวยไว้ด้านบน ทั่วทั้งร่างให้ความรู้สึกองอาจผึ่งผาย นางรักและตามใจหลานเสวี่ยเอ๋อร์อย่างยิ่ง ทว่าในชั่วพริบตาที่สายตาของนางปะทะเข้ากับร่างของหลินมู่ ใบหน้าที่เดิมทีราบเรียบพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม ความตื่นตะลึงนั้นยิ่งทวีความเข้มข้น ดวงตากลมคู่งามของหลานเทียนเม่ยไม่เคยเบิกกว้างถึงเพียงนี้มาก่อน คล้ายกับได้เห็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ที่สุดในโลก จนถึงกับยืนตะลึงค้างอยู่กับที่ไปชั่วขณะ
ในฐานะยอดฝีมือขั้นยุทธ์เทียม ตามหลักแล้วย่อมไม่มีทางเสียกิริยาถึงเพียงนี้ โดยเฉพาะต่อหน้ารุ่นเยาว์ แต่ในเวลานี้หลานเทียนเม่ยไม่อาจควบคุมตัวเองได้เลย ความคิดของนางหวนกลับไปสู่ผาสิ้นรักเมื่อหนึ่งปีครึ่งก่อน ชายหนุ่มสวมเสื้อคลุมสีดำ ไว้ผมสั้นเกรียน แลดูแปลกแยกไม่เข้ากับโลกใบนี้ผู้นั้น พลันผุดขึ้นมาในห้วงสมองของนางอีกครั้ง