เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 350 รุกต่อสู่สือเหยียน
เมื่อมองดูเด็กหนุ่มผมแดงที่กำลังยิ้มกริ่มอยู่ตรงหน้า หวังเจียเลี่ยงพลันชะงักไป ยิ่งพออีกฝ่ายเอ่ยว่าตนคือเย่หลีซ่าน หวังเจียเลี่ยงก็ยิ่งสับสนงุนงง ทว่าพอสัมผัสถึงระดับการบำเพ็ญของเย่หลีซ่านได้ เขาก็เลิกใส่ใจทันที
“ฮึ! ข้าไม่สนว่าเจ้าจะเป็นใคร วันนี้เจ้าต้องตายทั้งนั้น”
หวังเจียเลี่ยงแค่นเสียงเย็น ยื่นฝ่ามือใหญ่ออกไปหมายจะตะปบคว้าใส่เย่หลีซ่าน ในฐานะผู้นำตระกูลหวัง ฝีมือของเขาอยู่ในระดับเดียวกับฉางหลิ่วฮุย ไม่ใช่ผู้ฝึกตนขั้นบุปผาสวรรค์ทั่วไปจะเทียบเคียงได้ ย่อมไม่เห็นรุ่นเยาว์ขั้นผนึกปราณอยู่ในสายตา
“อย่างนั้นหรือ?”
เย่หลีซ่านหัวเราะเยาะ ยามเผชิญหน้ากับการโจมตีของหวังเจียเลี่ยงก็ไร้ท่วงท่าเยิ่นเย้อ ชกหมัดตรงออกไปอย่างหมดจดไร้ลูกไม้ใด ๆ
ตูม!~
ไอพลังปะทะกัน ห้วงมิติสั่นสะเทือน คลื่นพลังมหาศาลปะทุ หวังเจียเลี่ยงที่เดิมทีมีไอสังหารพวยพุ่งและมีพลังดุจสายรุ้ง กลับถูกเย่หลีซ่านชกหมัดเดียวจนต้องเซถอยหลังไปถึงสามก้าว สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างใหญ่หลวง
“พลังแค่ขั้นผนึกปราณระดับสูงสุด กลับมีพลังเทียบเท่าขั้นบุปผาสวรรค์ ดูท่าเจ้าคงเป็นเย่หลีซ่านตัวจริง เจ้าตัวเมื่อครู่คงเป็นของปลอม”