เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 318 แทงตาเจ้าให้บอด
พายุสีดำหมุนวนไม่หยุดยั้ง ราวกับพายุทอร์นาโดในราตรีอันมืดมิด เสียงหวีดหวิวคำรามก้อง เฮยถงยืนอยู่บนยอดพายุสีดำนั้น สองตาของเขามืดสนิท ประกายลี้ลับสว่างวาบ ดั่งราชาปีศาจตนหนึ่ง
ไกลออกไป จ้านอิงสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ตรงรอยแขนขาดมีเลือดยังคงไหลรินไม่ขาดสาย แม้จะกลืนเม็ดยาลงไปหลายเม็ด แต่ก็ยังไม่ช่วยอะไรเลย
“จ้านอิง ข้าจะรับมือสองคนนี้เอง เจ้าไปฆ่าถังเสี่ยวหูนั่นซะ”
เฮยถงตะโกนบอกจ้านอิงที่เสียแขนไปข้างหนึ่งเสียงดัง
“ไม่ได้ ปราณกระบี่ของหมอนั่นร้ายกาจเกินไป มันแทรกซึมเข้ามาในร่างข้า ตอนนี้ข้าต้องเดินพลังขับปราณกระบี่ออกมาก่อน มิฉะนั้นจะมีภัยไม่รู้จบ”
จ้านอิงข่มความเจ็บปวดจากการเสียแขน รีบนั่งขัดสมาธิลงทันที ปราณกระบี่ของอู่กานเฉียบคมยิ่งนัก มันแทรกซึมเข้าสู่ร่างของเขาตามรอยแขนขาดไปแล้ว หากขับปราณกระบี่ออกไปไม่ทันการณ์ ย่อมเกิดภัยไม่รู้จบ เวลานี้จ้านอิงจะมีเวลาไปสังหารถังเสี่ยวหูได้อย่างไร
“ฮึ! เช่นนั้นข้าก็กำจัดพวกเจ้าสองคนก่อนค่อยว่ากัน”