เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 299 ตบหน้าฉาดใหญ่
คำพูดช่างองอาจ ของขวัญช่างโอ่อ่า ทำเอาคนทั้งลานประลองตกตะลึงไปในพริบตา รวมไปถึงราชันโอสถและรุ่ยจีที่ยืนตัวแข็งทื่อราวกับท่อนไม้ เพียงเพราะพวกเขาได้ยินคำว่าน้ำแท้เก้าสุริยันหนึ่งร้อยขวด!
จ้านอิงที่ยืนอยู่ใกล้หลินมู่ที่สุดเบิกตากว้างมองดูศิษย์ตระกูลชั้นในสายย่อยผู้นี้ ขณะที่พวกอีอวิ๋นจื่อและคนอื่น ๆ จากตำหนักฉีหลิงต่างก็มองหลินมู่ราวกับมองตัวประหลาด กล้ามเนื้อบนใบหน้ากระตุกเกร็งไม่หยุด
หลานเสวี่ยเอ๋อร์เผยอริมฝีปากเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจ ส่วนสายตาที่ชื่อเฟิงและคนของตระกูลหลานอู่มองไปยังหลินมู่นั้น ก็เริ่มแปรเปลี่ยนไปทีละนิด
ความเงียบ... เงียบสงัดดุจป่าช้า คำพูดของหลินมู่ช่างหนักหน่วงเกินไปแล้ว
ทว่าความเงียบนี้คงอยู่ได้เพียงชั่วครู่ ก็ระเบิดเสียงฮือฮาขึ้นมาอีกระลอก
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ...”
เสียงหัวเราะดังลั่นไปทั่วทั้งลาน เป็นการหัวเราะเยาะอย่างสะใจยิ่ง พวกเขามองหลินมู่ด้วยสายตาที่ใช้มองคนโง่เง่าและคนบ้า
“ฮ่า ๆ ๆ หลินมู่ ขอบใจนะที่ยอมเอาตัวเองมาทำเป็นตัวตลกเพื่อให้ทุกคนได้หัวเราะกันอย่างมีความสุขขนาดนี้!”
หลวี่สั่วหัวเราะนำขึ้นมาก่อนใครเพื่อน ตัวของเขาสั่นสะท้านไปด้วยความขบขันจนน้ำตาแทบจะไหลออกมา