เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 297 ของเหลวไหมน้ำแข็งขั้วเหนือ
“พี่ใหญ่”
เมื่อเห็นหลินมู่เดินมา เสียงของหลานเสวี่ยเอ๋อร์ก็ดังขึ้นในหูของเขาในทันที แม่หนูน้อยยิ้มจนแก้มปริประหนึ่งดอกไม้แรกแย้ม นึกภาพออกได้เลยว่าหากแม่หนูน้อยคนนี้โตขึ้น ย่อมต้องเป็นหญิงงามล่มเมืองอย่างแน่นอน
อย่างไรเสียหลานเสวี่ยเอ๋อร์ก็เป็นคุณหนูรองแห่งตระกูลหลานอู่ ในโอกาสเช่นนี้ย่อมต้องระวังคำพูดและการกระทำของตน ดังนั้นเสียงอันตื่นเต้นของหลานเสวี่ยเอ๋อร์จึงส่งผ่านจิตรับรู้มาถึงหูของหลินมู่เท่านั้น ตัวนางยังคงนั่งนิ่งอยู่บนที่นั่งโดยไม่ไหวติง
หลินมู่พยักหน้าพลางแย้มยิ้ม แล้วเดินไปยังที่นั่งของตนพร้อมกับถังเสี่ยวหูและพวกอีกสามคน ศิษย์จากทั้งสี่สายบูรพา ประจิม ทักษิณ อุดร นั่งเรียงเป็นแนวโค้งอยู่ด้านหลังหลานเสวี่ยเอ๋อร์ แต่ละคนต่างมีสีหน้าตื่นเต้น การได้นั่งร่วมกับอัจฉริยะจากสายหลักทำให้พวกเขารู้สึกฮึกเหิมอย่างแท้จริง พวกเขาล้วนเป็นอัจฉริยะในหมู่ศิษย์แกนหลักของสายย่อย ย่อมมีความหวังว่าสักวันหนึ่งจะได้ก้าวเข้าสู่สายหลักของตระกูลหลานอู่ ซึ่งนับเป็นเกียรติยศอันสูงสุด
“ความก้าวหน้าของพี่หลิน ชวนให้คนแทบทำใจรับไม่ไหวจริง ๆ”