เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 292 ความขัดแย้งบานปลาย
ชายวัยกลางคนผู้นั้นมีรูปร่างกำยำล่ำสัน เขานั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้นหญ้า หลับตาพักผ่อนด้วยสีหน้าราบเรียบ ไม่แม้แต่จะเหลือบมองเหล่าผู้ฝึกตนที่เดินผ่านไปมา และยิ่งไม่เหมือนพ่อค้าสมบัติคนอื่นที่คอยเอ่ยปากแนะนำของของตน เขาเพียงนั่งนิ่งไม่เอ่ยคำใดออกมาสักคำ
เมื่อหลินมู่เดินเข้าไปใกล้ ชายวัยกลางคนก็เพียงแค่เงยหน้าขึ้นมองแวบหนึ่ง จากนั้นก็หลับตาลงพักผ่อนตามเดิม
“ผู้อาวุโส เชื้อเพลิงในดวงจิตอสูรของวานรเพลิงสื่อจิตดวงนี้ขายอย่างไรหรือ?”
หลินมู่ย่อตัวลงนั่งแล้วเอ่ยถาม
“ไม่ขาย”
ชายวัยกลางคนไม่แม้แต่จะมองหน้าหลินมู่ เอ่ยปฏิเสธออกมาตรง ๆ
บัดซบ หยิ่งยโสเกินไปแล้ว รอยยิ้มบนใบหน้าของหลินมู่พลันแข็งค้าง ที่ว่าไม่ขายหมายความว่าอย่างไร? หรือว่าท่านมาที่นี่เพื่อโอ้อวดเฉย ๆ ทว่าหลินมู่ไม่ใช่คนโง่ เพียงพริบตาก็เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น
เชื้อเพลิงสื่อจิตนี้ย่อมต้องขายอยู่แล้ว ทั้งยังมีมูลค่าไม่น้อย ย่อมเป็นเพราะคนผู้นี้เห็นว่าตบะของตนอยู่เพียงขั้นผนึกปราณระดับที่เจ็ด จึงคิดว่าคงไม่มีปัญญาซื้อ เลยตัดบทว่าไม่ขายเสียเลย
“ผู้อาวุโส ท่านลองตั้งราคามาก่อน ไม่แน่ว่าข้าอาจจะซื้อไหวก็ได้”