กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 287 ตบหน้าไร้เสียง
ข่มขวัญแต่แรกเริ่ม!
สิ้นเสียงเย้ยหยันนี้ บรรยากาศก็พลันกระอักกระอ่วนขึ้นมาทันที ลวี่จื่อหยิบสมุนไพรวิญญาณระดับหยวนขั้นสูงอย่างผลมังกรเพลิงออกมาต่อหน้าคนของตระกูลหลานอู่ นับได้ว่าทุ่มทุนมหาศาล และนี่เห็นได้ชัดว่าเป็นการตบหน้าตระกูลหลานอู่ต่อธารกำนัล
หลิ่วหรู่ยืนอยู่ตรงกลาง นางอยากจะเอ่ยอะไรบางอย่างแต่ก็มิได้พูดออกมา นางย่อมรู้ดีถึงความสัมพันธ์ระหว่างตำหนักฉีหลิงกับตระกูลหลานอู่ การประลองเชิงเช่นนี้ถือเป็นเรื่องปกติธรรมดายิ่ง ตนเองก็แค่ถูกพวกเขาใช้เป็นเครื่องมือประลองกำลังเท่านั้น ทว่าการเป็นเครื่องมือนี้ นางกลับยินยอมพร้อมใจด้วยซ้ำ เพราะได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล
“ไอ้ลูกเต่านี่ ยังเล่นไม้แบบนี้อีกรึ”
อู่กานเดือดดาลเป็นล้นพ้น นี่มันจงใจหาเรื่องกันโต้ง ๆ ชัด ๆ
“ข้าว่าพวกนั้นคงไม่มีปัญญาหยิบสมบัติอะไรที่พอดูได้ออกมาหรอก พี่ลวี่ พวกเราเร่งไปกันเถอะ น้องชายทนดูฉากขายหน้าพรรค์นี้ไม่ไหวจริง ๆ”
คุณชายติงมีหรือจะยอมปล่อยโอกาสระบายความแค้นนี้ไป ปากบอกว่าจะรีบไป ทว่าเท้ากลับปักแน่นอยู่กับพื้นราวกับตอกตะปู ไม่มีวี่แววว่าจะก้าวออกไปแม้แต่น้อย