เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 274 ประโยชน์ล้นพ้น
มังกร คือสัญลักษณ์อันสูงส่ง แม้ในโลกใบนี้ก็ยังเป็นตัวแทนของความเก่าแก่โบราณ มันคือสิ่งมีชีวิตที่อยู่เหนือสรรพสิ่ง เพียงเอ่ยถึงคำว่ามังกร ก็มักทำให้ผู้คนรู้สึกว่าสูงส่งจนมิอาจเอื้อมถึง
สิ่งมีชีวิตมหึมาตรงหน้านี้ ลำตัวยาวถึงสี่สิบจ้าง ทั่วร่างดำสนิท หัวมังกรอันดุร้ายน่าเกรงขาม แม้จะปิดตาสนิทอยู่ ก็ยังสัมผัสได้ถึงท่วงท่าที่หยิ่งผยองมองข้ามทุกสรรพสิ่ง เขามังกรทั้งสองข้างยาวราวหนึ่งจ้าง เปล่งประกายแสงเรืองรองจาง ๆ กรงเล็บทั้งสองกำแน่น กรงเล็บเก้านิ้วอันคมกริบนั้น หลินมู่เพียงปรายตามองแวบเดียว ก็สัมผัสได้ถึงแรงกดดันที่ไร้รูป
“นี่คือมังกรในตำนานอย่างนั้นหรือ? เหตุใดจึงมาอยู่ใต้ดินของเขาเทียนม่ายได้?”
หลินมู่อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง เขาไม่มีเหตุผลใดที่จะไม่ตกใจ เขารู้เพียงว่าใต้เขาเทียนม่ายมีขุมทรัพย์ลี้ลับซ่อนอยู่ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าที่นี่จะมีมังกรจากยุคบรรพกาลอันยาวนานตัวหนึ่งอยู่จริง
“ไม่ นี่ไม่ใช่มังกรจริง แต่นี่คือวิญญาณมังกร”
แววตาของเปิ่นเปิ่นดูเลื่อนลอย ราวกับนึกถึงเรื่องราวในอดีตบางอย่างขึ้นมาได้ แล้วจึงเอ่ยปากขึ้น
“ไม่ใช่มังกรหรือ?”
หลินมู่ชะงักไป
“ถูกต้อง นี่คือวิญญาณมังกรพิภพ ใต้เขาเทียนม่ายผนึกชีพจรมังกรเอาไว้ นี่จึงเป็นเหตุผลที่ตระกูลหลานอู่มีโชควาสนารุ่งเรือง”