ตอนที่ 238 อาการบาดเจ็บหายสนิท

ตอนที่ 238 อาการบาดเจ็บหายสนิท

“อ้าก! ลูกข้า!”

ณ ตระกูลเซียวแห่งเมืองหลานอู่ เสียงกรีดร้องปิ่มว่าจะขาดใจดังสะท้อนกึกก้องอยู่เหนือตระกูลเซียวอยู่นานมิยอมจางหาย

ภายในห้องโถงใหญ่ตระกูลเซียว เซียวหนานซานทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้หวายอย่างหมดอาลัยตายอยาก ราวกับแก่ชราลงไปอีกหนึ่งร้อยปีในพริบตา ร่างกายของเขาสั่นเทิ้มด้วยความโศกเศร้าอย่างสุดซึ้ง แววตากลับฉายประกายความเคียดแค้นชิงชังที่ยากจะปกปิด

“พี่เซียว ข้าได้เอ่ยปากห้ามปรามแล้ว แต่เจ้าหลินมู่นั่นมันเป็นคนบ้าคลั่งโดยแท้ อีกทั้งตอนนั้นยังอยู่บนลานประลองเป็นตาย ศิษย์และผู้อาวุโสของเผ่าในล้วนจับตามองกันมากมาย ข้าเองก็พยายามจนถึงที่สุดแล้วจริง ๆ”

ที่ข้างห้องโถงใหญ่ ยังมีชายชราอีกคนยืนอยู่ ซึ่งก็คือผู้อาวุโสใหญ่แห่งเผ่าทอง ตี๋หลง นั่นเอง

“หลินมู่ ข้าเซียวหนานซานอยู่ร่วมฟ้าเดียวกับเจ้าไม่ได้!”