เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 223 ราชันมารเจียวขั้นบุปผาสวรรค์
หุบเหวมารเจียวราวกับหลุมไร้ก้น หลินมู่กับเปิ่นเปิ่นดิ่งลงไปเรื่อย ๆ แรงดูดมหาศาลนั้นยิ่งมายิ่งรุนแรง ด้วยกำลังของพวกเขาทั้งสอง ไม่อาจควบคุมร่างกายของตัวเองได้เลย
"ทำไมถึงมีแรงดูดมหาศาลขนาดนี้ ข้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายอันทรงพลังอย่างยิ่งอยู่ด้านล่าง"
หลินมู่กล่าวด้วยความตกใจ
"พูดจาไร้สาระ ไม่ต้องให้เจ้าบอกหรอก ข้าสัมผัสได้ตั้งนานแล้ว ตอนนี้เข้ามาแล้วก็ควบคุมอะไรไม่ได้ทั้งนั้น"
เปิ่นเปิ่นตวัดสายตามองค้อนหลินมู่อย่างหงุดหงิด พยายามประคองร่างอย่างสุดกำลัง
เมื่อใกล้จะร่วงลงถึงก้นเหว แรงดูดนั้นยิ่งทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทว่าภาพที่หลินมู่มองเห็นแทบจะทำให้เขาตกใจจนสิ้นสติ เบื้องล่างปรากฏเป็นแอ่งน้ำขนาดมหึมา ใจกลางผืนน้ำมีศีรษะสีดำทะมึนขนาดมหึมาผุดขึ้นมา มันอ้าปากกว้าง ปากนั้นเกรงว่าคงกลืนช้างยักษ์โบราณเข้าไปได้ในคำเดียว