เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 219 ปล้นจนเกลี้ยงตัว
พรืด! โฮกฮาก~
สิ้นเสียงของอวี้ฉืออวิ๋นเทียน หลินมู่ก็หลุดหัวเราะพรืดออกมา เปิ่นเปิ่นที่อยู่บนบ่าก็อ้าปากกว้าง หรี่ตาจนเป็นเส้นเดียว หัวเราะอย่างเริงร่าสุดขีด เจ้าหมอนี่ดันมารังแกปล้นชิงถึงบนหัวหลินมู่เสียนี่
“พวกเจ้าหัวเราะอะไรกัน!”
สีหน้าของอวี้ฉืออวิ๋นเทียนพลันเย็นเยียบ เผยโทสะออกมาชัดเจน ในสายตาของเขา เจ้าสองคนตรงหน้านี้เมื่อเจอเขาก็ควรจะตัวสั่นงันงก คุกเข่าโขกศีรษะขอร้องความเมตตาถึงจะถูก ตอนนี้กลับกล้าหัวเราะ โดยเฉพาะเจ้าหมูนั่น มันกำลังเยาะเย้ยเขาชัด ๆ ถูกหมูตัวหนึ่งเยาะเย้ยเช่นนี้ คนที่หยิ่งทะนงและมองตนเองอยู่เหนือผู้อื่นเสมออย่างอวี้ฉืออวิ๋นเทียนจะทนรับได้อย่างไร
“ขอถามหน่อยสหาย ท่านมาจากสายไหนหรือ?”
หลินมู่ยังมีรอยยิ้มเปี่ยมหน้า เอ่ยถามขึ้น