ตอนที่ 212 ตราพิฆาตทอง

ตอนที่ 212 ตราพิฆาตทอง

เมื่อมองแผ่นหลังที่จากไปด้วยความยินดีราวกับได้สุดยอดสมบัติล้ำค่า ชายชราก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจยาวออกมา

“คนหนุ่มนี่ช่างไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำจริง ๆ ผู้เฒ่าเตือนไปหลายหนแล้ว ต่อไปหากเกิดเรื่องอะไรขึ้น ก็ไม่เกี่ยวกับข้าแล้วนะ”

ตราราชันเจ็ดพิฆาตนี้ถูกวางทิ้งไว้ในหอเก็บสมบัติมานานแล้ว ไม่ใช่ว่าเหล่าศิษย์จะไม่รู้ว่ามีวิชายุทธ์นี้อยู่ แต่ไม่เคยมีใครกล้าลองฝึกเลยแม้แต่คนเดียว พลังเลือดก็เหมือนกับต้นกำเนิด ล้วนเป็นรากฐานของผู้ฝึกตน หากสูญเสียไปแล้วย่อมยากจะฟื้นคืน

ในสายตาของผู้ฝึกตนจำนวนมาก การผลาญพลังเลือดยังเจ็บปวดเสียยิ่งกว่าเฉือนเนื้อตัวเอง ยิ่งไปกว่านั้น ตราราชันเจ็ดพิฆาตนี้ยังเป็นเพียงคัมภีร์ฉบับขาด ทำร้ายผู้อื่นและทำร้ายตนเอง

เมื่อหลินมู่กลับมาถึงที่พัก ก็แทบอดใจรอไม่ไหวที่จะคลี่ม้วนคัมภีร์ในมือออกดู

“เจ้าหนู ได้สมบัติอะไรมาล่ะ ถึงได้ดีอกดีใจขนาดนี้”