ตอนที่ 159 มุ่งสู่เทือกเขาตะวันออกสุดอีกครา

ตอนที่ 159 มุ่งสู่เทือกเขาตะวันออกสุดอีกครา

หลินมู่จากไปแล้ว เด็ดเดี่ยวโดยไม่หันกลับไปมอง เขาไม่กล้าหันหลังกลับ เสียงทอดถอนใจสามคราของฟางอี๋ประหนึ่งหินผาสามก้อนใหญ่ที่ถ่วงทับอยู่กลางอก

เสียงขลุ่ยอันไพเราะที่แฝงความรักอันเจ็บปวด เสียงทอดถอนใจสามคราที่ทั้งอาลัยและปลดปลง เงาร่างเดียวดายที่อ้างว้างดั่งลมสารท ทั้งหมดล้วนประทับลึกอยู่ในใจของหลินมู่ ไม่อาจลบเลือนได้

บนท้องฟ้าสูงลิบห่างออกไปหลายร้อยลี้ หลินมู่หยุดฝีเท้าลงแล้วถอนหายใจยาวออกมาระบายสู่ฟากฟ้า

“ต่อให้เป็นลูกผู้ชายเลือดร้อน ต่อให้เป็นเทพสงครามสะท้านภพ สุดท้ายก็มิอาจก้าวผ่านด่านคำว่ารักไปได้”

เสียงของเปิ่นเปิ่นดังขึ้นมาจากด้านหลัง

“พี่ใหญ่ คุณหนูฟางอี๋เป็นคนดีมากเลยนะ ทั้งยังรักปักใจต่อท่าน เหตุใดท่านจึงต้องตัดรอนอย่างไร้เยื่อใยถึงเพียงนี้เล่า”

เย่หลีซ่านถามอย่างไม่เข้าใจ