เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 156 อักขระค่ายกลเส้นแรก
“ต่อไปข้าจะสอนกระบวนท่าพื้นฐานในการสลักอักขระค่ายกลให้เจ้า เจ้าตั้งใจดูก็พอ”
เปิ่นเปิ่นเก็บท่าทีหยอกล้อไม่สนโลกเอาไว้ ท่าทางจริงจังขึ้นมาอย่างหาได้ยาก ดวงตาของมันเป็นประกายแวววาว มันยืนอยู่ตรงหน้าของหลินมู่ สองมือวาดผ่านความว่างเปล่าอย่างต่อเนื่อง
สายตาของหลินมู่เพ่งมองอย่างมีสมาธิ ไม่กล้าปล่อยให้คลาดสายตาแม้แต่น้อย นี่คืออักขระค่ายกลอันไร้รูป หากไม่สังเกตให้ละเอียด ก็ไม่อาจสัมผัสถึงมันได้เลย
“ในฐานะที่เจ้าเป็นนักหลอมสมบัติ พลังจิตและจิตวิญญาณของเจ้าย่อมกล้าแกร่งเป็นพิเศษ นี่คือข้อได้เปรียบที่ใหญ่หลวงที่สุดของเจ้า และมีประโยชน์อย่างยิ่งต่อการหยั่งรู้อักขระค่ายกล”
เปิ่นเปิ่นกล่าวไปพลาง สองมือก็มิได้หยุดเคลื่อนไหว ระหว่างฝ่ามือทั้งสองข้างมีระลอกคลื่นแผ่ออกมาอย่างต่อเนื่อง แม้จะเบาบางยิ่งนัก แต่ก็ยังไม่อาจรอดพ้นการรับรู้ของหลินมู่ไปได้