เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 136 พบหยางเฉินอีกครั้ง
เมื่อเดินออกมาจากมิติลวงตา เขาก็มาปรากฏตัวยังจุดที่คุ้นเคยก่อนหน้านี้ทันที ที่แห่งนี้อยู่ห่างจากขอบนอกของเทือกเขาตะวันออกสุดไม่ไกลแล้ว ด้วยระดับการบำเพ็ญของหลินมู่ในยามนี้ ย่อมไม่เผชิญอันตรายใด ๆ ทั้งสิ้น
จุดชีพจรทั้งสิบเอ็ดจุดได้แปรเปลี่ยนเป็นเทวะอย่างสมบูรณ์แล้ว แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่รู้ว่าพลังต่อสู้ในตอนนี้แข็งแกร่งเพียงใด สำหรับเขาแล้ว จุดด้อยเพียงอย่างเดียวในเวลานี้คือยังบินไม่ได้ แม้จุดชีพจรทั้งสิบเอ็ดจุดจะแปรเปลี่ยนเป็นเทวะแล้ว ทว่าก็ยังคงไม่ได้ควบแน่นปราณวิญญาณอยู่ดี
“ผ่านไปยี่สิบวันแล้ว ไม่รู้ว่าเปิ่นเปิ่นกับเสี่ยวเย่ตอนนี้เป็นอย่างไรบ้าง ไปอยู่ที่ไหนกัน”
หลินมู่คิดในใจ เมื่อยี่สิบวันก่อน การสู้รบกับฝูงหมาป่ามารดำในครานั้น เย่หลีซ่านก็ได้ประโยชน์มหาศาลเช่นกัน หากย่อยสลายได้จนหมด เกรงว่าครรภ์เร้นเทพมารในร่างคงถึงเวลาตื่นขึ้นแล้ว
หลินมู่เงยหน้ามองดวงสุริยันเจิดจ้าบนท้องฟ้า ขณะนี้ตรงกับเวลาเที่ยงวันพอดี เป็นช่วงเวลาที่ตะวันร้อนแรงที่สุด และเป็นเวลาที่พลังฟ้าดินตื่นตัวที่สุดเช่นกัน ความตื่นตัวของพลังฟ้าดินนั้น เกิดจากการตื่นตัวของปราณสุริยันเป็นเหตุชักนำ
“ยามเที่ยงวันพอดี เป็นช่วงที่ปราณสุริยันตื่นตัวที่สุด เหมาะให้ข้าทดลองผลของวิชาอสูรกลืนตะวันพอดี”