กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 132 หมาป่ามารกลืนตะวัน
บุรุษผู้นี้คือภาพเงาที่แปรเปลี่ยนมาจากจิตรับรู้สายหนึ่งซึ่งราชาผจญภัยทิ้งเอาไว้เมื่อไม่รู้กี่ปีที่แล้ว ราวกับหยั่งรู้อนาคต คาดเดาจิตใจของผู้ที่จะเข้ามาที่นี่ในรุ่นหลังได้อย่างทะลุปรุโปร่ง
หลินมู่ในยามนี้ก็เป็นเช่นนั้น ราชาผจญภัยถามเองตอบเอง ทว่าสิ่งที่อธิบายล้วนเป็นคำถามที่ผุดขึ้นในใจของเขา แค่ลูกไม้นี้เพียงอย่างเดียว ก็ทำให้หลินมู่เลื่อมใสยิ่งนักแล้ว
สิ่งที่เขาสงสัยยิ่งกว่าในตอนนี้ก็คือ บุรุษผู้นี้เห็นได้ชัดว่าเป็นมนุษย์ เหตุใดจึงต้องทิ้งโครงกระดูกราชันหมาป่าขนาดใหญ่โตเช่นนี้ไว้ ซ้ำยังนำจิตรับรู้อันหลงเหลือของตนเข้ามาสถิตอยู่ในโครงกระดูกอีกด้วย