กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลง่วงๆไปเรื่อย
ตอนที่ 130 วิ่งมาตั้งนาน เหนื่อยไหมล่ะ!
ภาพตรงหน้าช่างพิลึกพิลั่นยิ่งนัก หลินมู่กลั้นหายใจ สายตาจ้องเขม็งไปยังราชันหมาป่ามารดำสองตัวที่กำลังว่ายวนเวียนค้นหาไปทั่วก้นสระน้ำ เมื่อมั่นใจว่าพวกมันมองไม่เห็นตนแล้ว เขาถึงค่อยลอบถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
มีอยู่หลายครั้งที่จ่าฝูงหมาป่ากวาดตามองหน่อไม้หินยักษ์จนแทบจะสบตากับหลินมู่ แต่ก็ยังมองไม่เห็นเขาอยู่ดี ถึงตอนนี้หลินมู่จึงมั่นใจเต็มที่ว่าตนเองได้พ้นจากแอ่งน้ำ และเข้ามาอยู่ในทางเดินใต้น้ำแล้วจริง ๆ
ใครเล่าจะคิดว่าภายในหน่อไม้หินนี้จะมีทางเดินเช่นนี้ซ่อนอยู่ แต่ไม่นานหลินมู่ก็ตระหนักได้ว่า หน่อไม้หินนั้นเป็นเพียงภาพลวงตาที่สร้างขึ้น มิใช่ของจริง และส่วนปลายที่เขาทำแตกไปก่อนหน้านี้ ก็คือวิธีคลายค่ายกลลวงตานั่นเอง